ᲅᲂгᲂжⷣе ѡ̇речени пррⷪ҇ка і҆саі҆а гл҇ющиⷨ и҆быⷭ҇ вълѣ ᲅᲂ внеже ᲂу҆́срмⷮѣ ѡ҆ꙁїа цр҇ь. виᲁⷯѣ г҇а сѣᲁѧща на прѣсᲅᲂлѣ высᲂцѣ и̇прѣвъꙁнесенѣ. и̇пᲂхвала граᲁа а҆нᲅїохїа. и҆нав̀ꙁбранѧющаа бракь б҇е ᲃᲅвенᲂє ᲂу҆́каꙁанїє ‒слѡⷡ҇. г҇ є̏ ‒

Cвѣтлᲂ намъ ᲁнⷭ҇е пᲂꙁᲂрище быⷭ҇, и̇прᲂсвѣщенᲂ ᲃъбранїе, чᲅᲂже ᲂу҆́бᲂ є҆сᲅь винᲂвнᲂе. є҆же вчерашниⷯ сѣменъ плѡⷣ ̾. ᲁнⷭ҇е пᲂжаᲅїе въчера насаᲁихѡⷨ, и̇ᲁнⷭ҇е ѡ̇бираємь. небᲂ ꙁемлю беꙁⷣꙋ шнᲂу ᲁѣлаємь. ꙗ҆́кᲂ ᲁакᲆсниᲅᲆ. нᲂᲁнш҇а ᲃлᲂве сныа нⷭ҇ѣ є҆стесᲄвᲂ кᲂснѧщее, нᲂ̏блгⷣᲅь пᲂспѣ шающїа. блг҇ᲂчин̾ни намᲆ сᲂу꙯ люᲁїе. любᲂпᲂ слᲂушаᲅеленᲆ нарꙍⷣ ̾; вчера пᲂꙁвани быша; и̇ᲁнⷭ҇е вѣнчеваюᲅсѧ. вчерашнгᲂ накᲂꙁᲂванїа пᲂслꙋ шанїе, ᲁнⷭ҇е быⷭ҇ плоⷣ ̾. Сєгᲂ ра󰀣 и҆мы̏ ᲃъᲂу҆́серᲁїєⷨ сѣмена вᲆлагаєⷨ. ꙗ҆́кᲂ чисᲅᲂу ꙁримь браꙁᲂⷣу.