Є.
Є҆коно́мъ. Є҆коно́мъ при а҆рхіере́йскомъ до́мѣ распоряжа́ется церко́внымъ и҆мꙋ́ществомъ, по во́лѣ
с. ѯ҃и своегѡ̀ є҆пі́скопа. Четв.
к҃ѕ. Таковы́й є҆коно́мъ до́лженъ бы́ть при вся́комъ є҆пі́скопѣ. Четв.
к҃ѕ. Седм.
а҃і. Ѳео́ф.
і҃. Дохо́ды вдо́вствꙋющей є҆пі́скопской це́ркви храня́тся є҆коно́момъ. Четв.
к҃є.
Є҆пітімія̀. А. Ѡ҆предѣле́ніе є҆пітіміѝ и҆ пра̑вила при є҆я̀ наложе́ніи. Є҆пітімія̀ є҆́сть наказа́ніе, ѡ҆предѣле́нное свяще́нными пра́вилами, Двꙋкр.
і҃. и҆лѝ дꙋхо́вное врачевство̀, прили́чное недꙋ́гꙋ. Шест.
р҃в. Є҆пітіміе́ю не до́лжно вверга́ть грѣ́шника въ ѿча́яніе, ни подава́ть по́вода къ разслабле́нію жи́зни. Та́мъ же. Приня́вшіе ѿ бг҃а вла́сть рѣши́ть и҆ вяза́ть, должны̀ разсма́тривать ка́чество грѣха̀ и҆ расположе́ніе согрѣши́вшагѡ, и҆ жи́знь до грѣха̀ и҆ по́слѣ: Шест.
р҃в. Перв.
в҃. А҆гкѵ́р.
є҃. Васі́л.
г҃. Карѳ.
н҃в. доста́точнымъ къ ̾ѹ҆врачева́нію почита́ть не вре́мя, но произволе́ніе ка́ющагѡся. Григ. нѵ́сс.
и҃. Ре́вностномꙋ въ и҆справле́ніи мо́жно сократи́ть є҆пітімію̀. Васі́л.
҃ѻ҃д. Григ. нѵ́сс.
д҃,
є҃. Шест.
р҃в. Перв.
в҃і. Са́мъ себя̀ возбꙋди́вшій къ покая́нію подлежи́тъ є҆пітіміѝ снисходи́тельнѣйшей: а҆ ѡ҆бличе́нный, продолжи́тельнѣйшей. Григ. нѵ́сс.
д҃,
є҃. Съ не пріе́млющими соверше́нства покая́нія до́лжно постꙋпа́ть по преда́нномꙋ ̾ѹ҆ста́вꙋ. Шест.
р҃в. Васі́л.
г҃. Перв.
в҃і. За ҃ѻ҆дно̀ престꙋпле́ніе не до́лжно налага́ть двꙋ́хъ наказа́ній. А҆по́ст. к҃є.
В. Ка́чество є҆пітіміѝ. Є҆пітіміѝ разли́чны, по разли́чію грѣхѡ́въ и҆ престꙋпле́ній. Є҆пітімія̀ для ѿстꙋ́пникѡвъ ѿ вѣ́ры. См. ѿрече́ніе ѿ вѣ́ры, и҆ та́къ да́лѣе. Содѣ́йствꙋющій чьемꙋ́ либо грѣхꙋ̀, совѣ́томъ и҆лѝ по́мощію, и҆ не и҆сповѣ́давшій, но ѡ҆бличе́нный, до́лженъ бы́ть под̾ тако́ю же є҆пітіміе́ю, и҆ сто́лькѡ же вре́мени, ка́къ дѣ́латель тогѡ̀ са́магѡ ѕла̀. Васі́л.
҃ѻ҃а.
Г. Прекраще́ніе є҆пітіміѝ. Ѿ ѕлы́хъ дѣ́лъ ѡ҆браща́ющихся до́лжно вводи́ть въ ҃ѻ҆бще́ніе, по и҆сполне́ніи вре́мени, да́ннагѡ и҆̀мъ для покая́нія. Лаод.
в҃. Ка́ющагося разрѣша́етъ є҆пі́скопъ, Карѳ.
н҃в. а҆ по нꙋ́ждѣ, пресвѵ́теръ, съ благослове́нія є҆пі́скопа, Карѳ.
з҃,
н҃в. и҆ то̀ не ѿкры́тѡ, не на літꙋргі́и. Карѳ.
ѕ҃. На ка́ющагося, є҆́жели є҆гѡ̀ престꙋпле́ніе бы́ло гла́сное, рꙋка̀ должна̀ бы́ть возлага́ема въ притво́рѣ хра́ма. Карѳ.
н҃в. Ѿлꙋче́нный, сподо́бленный, по причи́нѣ ѿча́янія въ жи́зни, причаще́нія, вы́здоровѣвъ ѡ҆браща́ется къ дополне́нію є҆пітіміѝ. Перв.
г҃і. Григ. нѵ́сс.
є҃.
Ꙗ҆зы́чникъ. Хрістіа́намъ не позволя́ется вноси́ть въ ꙗ҆зы́ческое ка́пище є҆ле́я, ни свѣ́чъ возжига́ть, А҆по́ст. ҃ѻ҃а. ни пра́здновать съ ꙗ҆зы́чниками. Лаод.
л҃ѳ. Вѣ̑рнымъ не совокꙋпля́ться бра́комъ съ ꙗ҆зы́чниками, ра́звѣ лицѐ, сочетава́ющееся съ лице́мъ вѣ́рнымъ, ѡ҆бѣща́ется приня́ть хрістіа́нскꙋю вѣ́рꙋ. Четв.
д҃і. Лаод.
і҃,
л҃а. Карѳ.
л҃.