Є.

Є҆ѵа́грій. Є҆пі́скопъ кѵ́прскій. Трет. и҃.

Є҆ѵа́нгеліе. Про́тивъ є҆ѵа́нс. ѕ҃ігеліа никто̀ не дѣ́йствовалъ безбѣ́днѡ. Карѳ. є҃.

Є҆ѵдоѯіа́не (є҆ретікѝ). Втор. а҃.

Є҆ѵноміа́не (є҆ретікѝ). Втор. а҃, з҃. Шест. ч҃є.

Є҆ѵста́ѳій. Митрополі́тъ памф́ѷлі́йскій, пи́сменнѡ ѿре́кшійся ѿ свое́й є҆па́рхіи. Постꙋ́покъ съ ни́мъ собо́ра. Посл. трет. собо́ра.

Є҆ѵхарі́стія. См. причаще́ніе, приноше́ніе.

Є҆вре́й. Є҆вре́євъ, притво́рнѡ дѣ́лающихся хрістіа́нами, въ ѡ҆бще́ніе и҆ въ це́рковь не принима́ть, дѣте́й и҆́хъ не крести́ть, и҆ не позволя́ть и҆̀мъ покꙋпа́ть и҆лѝ пріѡбрѣта́ть раба̀ и҆з̾ хрістіа́нъ: а҆ принима́ть є҆вре́євъ, то́лькѡ съ и҆́скреннею вѣ́рою ѡ҆браща́ющихся, и҆ торже́ственнѡ ѿверга́ющихъ є҆вре́йскіе ҃ѻ҆бы́чаи и҆ дѣла̀. Седм. и҃.

Є҆ѵтѵ́хій (є҆реті́къ). Шест. а҃.

Є҆кді́къ. Карѳ. п҃ѕ, р҃ѳ.

Є҆ѯа́рхъ. Є҆пі́скопꙋ пе́рвагѡ престо́ла не и҆менова́ться є҆ѯа́рхомъ і҆ере́євъ, но то́лькѡ є҆пі́скопомъ пе́рвагѡ престо́ла. Карѳ. м҃и.

Є҆кѵ́тій, низложе́нный є҆пі́скопъ і҆ппѡні́йскій. Карѳ. ҃ѻ҃ѕ.

Є҆ле́й. Похище́ніе є҆ле́я и҆з̾ це́ркви. См. святота́тство.

Є҆лі́я. См. і҆ерꙋсали́мъ. Перв. з҃.

Є҆нкраті́ты. Ѻ҆́бразъ и҆́хъ присоедине́нія къ це́ркви. Васі́л. а҃, м҃з.

Є҆па́рхія. См. є҆пі́скопъ.

Є҆пі́скопъ. А. И҆збра́ніе и҆ рꙋкоположе́ніе є҆пі́скопа. Є҆пі́скопа должны̀ поставля́ть два̀ и҆лѝ трѝ є҆пі́скопа. А҆по́ст. а҃. Карѳ. ѯ҃. А҆ впро́чемъ наибо́лѣе прили́чно всѣ́мъ то́й ҃ѻ҆́бласти є҆пі́скопамъ, Перв. д҃. Седм. г҃. и҆лѝ собо́рꙋ. А҆нт. ѳ҃і, к҃г. Лаод. в҃і. Є҆́стьли всѣ̀ соберꙋ́тся для и҆збра́нія, то лꙋ́чше: А҆нт. ѳ҃і. но є҆́стьли є҆́то не ̾ѹ҆до́бно, то по кра́йней мѣ́рѣ тро́е должны̀ собра́ться, а҆ ѿсꙋ́тствꙋющіе и҆з̾яви́ть согла́сіе посре́дствомъ гра́матъ. Перв. д҃. Седм. г҃. А҆нт. ѳ҃і. И҆збра́ніе должно̀ бы́ть въ присꙋ́тствіи митрополі́та, кото́рый и҆ созыва́етъ дрꙋги́хъ є҆пі́скопѡвъ свое́й ҃ѻ҆́бласти на собо́ръ гра́матами, А҆нт. ѳ҃і. ̾ѹ҆твержда́етъ и҆збра́ніе: Перв. д҃. и҆ тогда̀ соверша́ется рꙋкоположе́ніе. Перв. д҃. Четв. к҃и. Седм. г҃. Карѳ. г҃і. Поставле́ніе, содѣ́ланное вопрекѝ семꙋ̀, не и҆мѣ́етъ си́лы: А҆нт. ѳ҃і. и҆ поста́вленный без̾ соизволе́нія с. з҃і митрополі́та не до́лженъ бы́ть є҆пі́скопомъ. Перв. ѕ҃. Є҆́жели слꙋчи́тся ҃ѻ҆дномꙋ̀ є҆пі́скопꙋ заме́длить, ка́къ постꙋпа́ть. Сард. ѕ҃. Въ слꙋ́чаѣ разногла́сія превозмога́етъ мнѣ́ніе бо́льшагѡ числа̀ и҆збира́ющихъ. Перв. ѕ҃. А҆нт. ѳ҃і. Карѳ. г҃. Ѻ҆со́бенное въ ѿноше́ніи къ семꙋ̀ постановле́ніе. Карѳ. ѯ҃а. Вся́кое и҆збра́ніе во є҆пі́скопа, дѣ́лаемое мірски́ми нача́льниками, не дѣйстви́тельно: Седм. г҃. и҆ кто̀ ̾ѹ҆потреби́тъ мірски́хъ нача́льникѡвъ, что́бы чрез̾ ни́хъ полꙋчи́ть є҆пі́скопскꙋю вла́сть въ цр҃кви, то́тъ до́лженъ бы́ть и҆зве́рженъ и҆ ѿлꙋче́нъ, и҆ всѣ̀ соѡбща́ющіеся съ ни́мъ. А҆по́ст. л҃. Равнѡ̀ не дѣйстви́тельно поставле́ніе, є҆́жели како́й є҆пі́скопъ поста́витъ прее́мника себѣ̀ въ досто́инство є҆пі́скопа, кого̀ хо́щетъ са́мъ. А҆по́ст. ҃ѻ҃ѕ А҆нт. к҃г. Рꙋкоположе́ніе не должно̀ бы́ть ѿкла́дываемо да́лѣе тре́хъ мѣ́сяцѡвъ, кромѣ̀ неизбѣ́жной нꙋ́жды. Четв. к҃є. Карѳ. п҃ѳ. Не до́лжно поставля́ть є҆пі́скопа къ тако́й це́ркви, кото́рой є҆пі́скопъ жи́въ. Двꙋкр. ѕ҃і. Та́кже въ село̀ и҆лѝ ма́лый го́родъ, ра́звѣ то́лькѡ то́тъ го́родъ ̾ѹ҆мно́жится число́мъ люде́й: а҆ до́лжно поставля́ть въ тѣ̀ города̀, гдѣ̀ пре́жде бы́ли є҆пі́скопы. Сард. ѕ҃. Не до́лжно поставля́ть є҆пі́скопа и҆ къ тако́мꙋ го́родꙋ, кото́рый пре́жде не и҆мѣ́лъ є҆гѡ̀, ра́звѣ съ согла́сія мѣ́стнагѡ є҆пі́скопа. Карѳ. ѯ҃д, ѯ҃з, ра҃і. Рꙋкополага́ющіе должны̀ внꙋша́ть рꙋкополага́емомꙋ въ є҆пі́скопа постановлє́нія собо́рѡвъ, дабы̀ не постꙋпа́ли вопрекѝ ѡ҆предѣле́ніямъ собо́ра. Карѳ. к҃є. В. Ка́чества є҆пі́скопѡвъ. Во є҆пі́скопа должны̀ бы́ть поставля́емы лю́ди, съ да́внягѡ вре́мени и҆спы́танные въ сло́вѣ вѣ́ры и҆ въ житіѝ со҃ѻбра́зномъ пра́вомꙋ сло́вꙋ, Лаод. в҃і. Седм. в҃. сдѣ́лавшіе всѣ́хъ находя́щихся въ до́мѣ свое́мъ правосла́вными хрістіа́нами. Карѳ. м҃є. Ѿ ꙗ҆зы́ческагѡ житія̀ неда́внѡ прише́дшаго, и҆лѝ ѿ поро́чнагѡ ҃ѻ҆́браза жи́зни ѡ҆брати́вшагося, не до́лжно вдрꙋ́гъ производи́ть во є҆пі́скопа. А҆по́ст. п҃. Перв. в҃. Міряни́нъ и҆лѝ мона́хъ должны̀ восходи́ть на высотꙋ̀ є҆пі́скопства, по и҆спыта́ніи въ ни́зшихъ церко́вныхъ сте́пеняхъ. Сард. і҃. Двꙋкр. з҃. Соверши́вшій нево́льное ̾ѹ҆бі́йство. Григ. нѵ́сс. є҃. глꙋхо́й, слѣпо́й не мо́жетъ бы́ть є҆пі́скопомъ. А҆по́ст. ҃ѻ҃и. Но ҃ѻ҆дно҃ѻ́кій и҆ въ нога́хъ поврежде́нный, мо́жетъ. А҆по́ст. ҃ѻ҃з. Є҆пⷭ҇копъ до́лженъ бы́ть безбра́ченъ. Шест. в҃і. Г. Ѡ҆бя́заннѡсти є҆пі́с. и҃іскопа. Є҆пі́скопꙋ неѡпꙋсти́тельнѡ до́лжно бы́ть при дѣла́хъ церко́вныхъ, А҆по́ст. п҃а. до́лжно ̾ѹ҆де́рживать священнонача́льственное попече́ніе съ дꙋхо́вною крѣ́постію. Посл. трет. собо́ра. Є҆пі́скопꙋ принадлежи́тъ ̾ѹ҆правля́ть свое́ю є҆па́рхіею, съ прили́чествꙋющею ѡ҆смотри́тельностію, поставля́ть пресвѵ́терѡвъ и҆ діа́конѡвъ, соверша́ть мѵ́ро, ѡ҆свяща́ть дѣ́въ, и҆ разбира́ть всѣ̀ дѣла̀ съ разсꙋжде́ніемъ, А҆нт. ѳ҃. Карѳ. ѕ҃. возвраща́ть ҃ѻ҆́вцꙋ заблꙋ́ждшꙋю, и҆ ̾ѹ҆я́звленнꙋю ѕмі́емъ ̾ѹ҆врачева́ть: Шест. р҃в. рꙋкополага́ємымъ въ сте́пєни при́чта, предвари́тельнѡ внꙋша́ть постановлє́нія собо́рѡвъ. Карѳ. к҃є. Є҆пі́скопъ до́лженъ полꙋча́ть свѣ́дѣнія ѡ҆ слꙋжи́теляхъ церко́вныхъ и҆ и҆мѣ́ть ѡ҆ ни́хъ спи́сокъ, съ ѡ҆значе́ніемъ, кѣ́мъ кто̀ ѡ҆предѣле́нъ и҆ ка́къ живе́тъ, Васі́л. п҃ѳ. до́лженъ во всѣ̀ днѝ, ҃ѻ҆со́беннѡ же въ днѝ воскре́сные, ̾ѹ҆чи́ть кли́ръ и҆ наро́дъ благоче́стію, А҆по́ст. н҃и. Шест. ѳ҃і. на ѡ҆снова́ніи писа́нія и҆ преда́ній бг҃оно́сныхъ ҃ѻ҆ц҃ъ: Шест. ѳ҃і. а҆ писа́нія и҆з̾ясня́ть та́къ, ка́къ и҆зложи́ли ̾ѹ҆чи́тели це́ркви въ свои́хъ писа́ніяхъ. Шест. ѳ҃і. До́лженъ вразꙋмля́ть неблагонра́внаго наставле́ніями и҆ ̾ѹ҆вѣща́ніями, и҆ногда́ же и҆ церко́вными є҆пітімія́ми, а҆ не ̾ѹ҆стремля́ться на него̀ съ бича́ми и҆ ̾ѹ҆да́рами: Двꙋкр. ѳ҃. А҆по́ст. к҃з. до́лженъ возноси́ть въ моли́твахъ и҆́мя своегѡ̀ ҃ѻ҆́бластнагѡ є҆пі́скопа и҆лѝ митрополі́та. Двꙋкр. д҃і. Є҆пі́скопꙋ не поставля́ть въ винꙋ̀, є҆́стьли ҃ѻ҆́нъ, по невѣ́дѣнію, поста́витъ во пресвѵ́тера и҆лѝ діа́кона недосто́йнаго. Ѳео́філ. г҃, є҃. Д. Ѡ҆граниче́ніе є҆пі́скопской вла́сти. Вся́кая є҆па́рхія должна̀ сохраня́ть без̾ стѣсне́нія принадлежа́щыя є҆́й права̀, и҆ никто̀ и҆з̾ є҆пі́скопѡвъ не до́лженъ простира́ть вла́сть на и҆нꙋ́ю є҆па́рхію: Трет. и҃. А҆нт. ѳ҃. Карѳ. ѯ҃д, ѯ҃з. не до́лженъ въ не принадлежа́щемъ є҆мꙋ̀ го́родѣ ̾ѹ҆чи́ть всенаро́днѡ, Шест. к҃. ҃ѻ҆собли́вѡ къ ̾ѹ҆ничиже́нію мѣ́стнагѡ є҆пі́скопа: Сард. а҃і. не до́лженъ переходи́ть самово́льнѡ и҆з̾ свое́й є҆па́рхіи въ дрꙋгꙋ́ю, и҆ та́мъ рꙋкополага́ть и҆ ̾ѹ҆строя́ть церкѡ́вныя дѣла̀, до негѡ̀ не принадлежа́щыя, ра́звѣ бꙋ́детъ на то̀ ѡ҆предѣле́ніе собо́ра, А҆по́ст. д҃і. и҆лѝ согла́сіе мѣ́стнагѡ є҆пі́скопа. А҆гкѵ́р. г҃і. Переше́дшій самово́льнѡ до́лженъ бы́ть возвраще́нъ къ свое́й це́ркви, а҆ распоряжє́нія є҆гѡ̀ должны̀ ѡ҆ста́ться не дѣйстви́тельными. А҆по́ст. д҃і, л҃є. Перв. є҃і. Втор. в҃. Четв. с. ѳ҃і є҃. А҆нт. г҃і, к҃а, к҃в. Сард. а҃, в҃, г҃. Карѳ. н҃ѳ. Є҆пі́скопъ не до́лженъ ѡ҆ставля́ть гла́вное мѣ́сто свое́й каѳе́дры, и҆ ̾ѹ҆ходи́ть къ како́й либо це́ркви, въ є҆гѡ̀ є҆па́рхіи находя́щейся: Карѳ. п҃в. не до́лженъ ̾ѹ҆пражня́ться бо́лѣе надлежа́щагѡ въ со́бственныхъ дѣла́хъ, и҆ ѡ҆ставля́ть попече́ніе ѡ҆ свое́мъ престо́лѣ: Карѳ. п҃в. не до́лженъ ̾ѹ҆даля́ться въ своѝ владѣ́нія, ѿ свое́й є҆па́рхіи бо́льше тре́хъ недѣ́ль, и҆ то̀ въ ка́ждое воскресе́ніе бы́ть въ ближа́йшей це́ркви и҆ слꙋжи́ть, но не ча́стѡ ходи́ть въ го́родъ, гдѣ̀ є҆́сть є҆пі́скопъ, Сард. в҃і. закоснѣва́я же въ и҆но́мъ мѣ́стѣ бо́лѣе шестѝ мѣ́сяцѡвъ без̾ ва́жной нꙋ́жды, ҃ѻ҆́нъ теря́етъ є҆па́рхію, че́сть и҆ досто́инство. Двꙋкр. ѕ҃і. Є҆пі́скопъ не до́лженъ восхища́ть кли́ріка, принадлежа́щаго ҃ѻ҆́бласти дрꙋга́гѡ, и҆ рꙋкополага́ть, без̾ согла́сія є҆гѡ̀ є҆пі́скопа, и҆на́че є҆гѡ̀ поставле́ніе не дѣйстви́тельно: Перв. ѕ҃і. Четв. к҃. Карѳ. ѯ҃є, ч҃а, р҃а. Сард. є҃і. не до́лженъ ̾ѹ҆де́рживать ̾ѹ҆ себя̀ кли́ріка, ѿлꙋчи́вшагося ѿ дрꙋго́й цр҃кви: Шест. и҃і. не до́лженъ принима́ть запреще́нныхъ, и҆лѝ низве́рженныхъ дрꙋги́мъ є҆пі́скопомъ: А҆по́ст. ѕ҃і. А҆нт. г҃. Сард. г҃і. не до́лженъ принима́ть ко́го либо и҆з̾ чꙋжа́гѡ монастыря̀ и҆ производи́ть въ кли́ръ, и҆лѝ въ и҆гꙋ́мена: Карѳ. ч҃а. не до́лженъ ѿлꙋча́ть кого́ либо, по пристра́стію: Перв. є҃. Седм. д҃. не до́лженъ запреща́ть комꙋ́ либо слꙋже́ніе, по пристра́стію: Седм. д҃. не до́лженъ заключа́ть хра́мъ, по пристра́стію: Седм. д҃. не до́лженъ тре́бовать ѿ подчине́нныхъ себѣ̀ де́негъ, и҆лѝ чегѡ̀ и҆на́гѡ: Седм. д҃. не до́лженъ низводи́ть со сте́пени, по ҃ѻ҆дномꙋ̀ подозрѣ́нію ѿ наꙋ́шничества и҆ ѕлосло́вія: Ѳео́ф. ѕ҃. не до́лженъ ѿлꙋча́ть ѿ ҃ѻ҆бще́нія кли́ріка, кото́рый сказа́лъ є҆мꙋ̀ како́й либо сво́й грѣ́хъ наєдинѣ̀, а҆ на сꙋдѣ̀ не признае́тся: Карѳ. рм҃з. не до́лженъ раздѣля́ть ҃ѻ҆́бласть, при посре́дствѣ мірски́хъ власте́й, на двѣ̀, что́бы полꙋчи́ть и҆́мя митрополі́та: Четв. в҃і. не до́лженъ внима́ть сꙋ́етнымъ нарека́ніямъ: Ѳео́ф. ѕ҃. не до́лженъ поставля́ть на своѐ мѣ́сто кого́ либо и҆з̾ ро́дственникѡвъ, и҆лѝ кого̀ и҆на́го, по пристра́стію: А҆по́ст. ҃ѻ҃ѕ. А҆нт. к҃г. не до́лженъ ходи́ть за мо́ре, то́ є҆сть въ ри́мъ, ра́звѣ то́лькѡ съ разрѣше́нія ҃ѻ҆́бластнагѡ є҆пі́скопа. Карѳ. л҃в. Є. Разли́чные слꙋ́чаи. Є҆пі́скопꙋ, не приня́вшемꙋ свое́й є҆па́рхіи не по свое́й во́лѣ, ѡ҆става́ться є҆пі́скопомъ, но не вмѣ́шиваться въ с. к҃ дѣла̀ то́й це́ркви, въ кото́рой живе́тъ, а҆ ѡ҆жида́ть ѡ҆предѣле́нія ѡ҆ себѣ̀ соверше́ннагѡ собо́ра. А҆по́ст. л҃ѕ. А҆нт. и҃і. Є҆пі́скопы, по причи́нѣ ва́рварскагѡ наше́ствія, не прія́вшіе свои́хъ є҆па́рхій, по́льзꙋются всѣ́ми права́ми свое́й вла́сти над̾ ҃ѻ҆́ными. Шест. л҃з. Є҆пі́скопа, претерпѣ́вшаго въ свое́й є҆па́рхіи гоне́ніе, и҆лѝ непра́веднѡ и҆зве́рженнаго, и҆ прише́дшаго въ и҆́ный гра́дъ, принима́ть съ дрꙋжелю́біемъ. Сард. з҃і. Є҆пі́скопꙋ, ѡ҆ста́вившемꙋ є҆па́рхію по болѣ́зни, и҆мѣ́ть и҆́мя и҆ че́сть є҆пі́скопа, но не рꙋкополага́ть, не занима́ть це́ркви, и҆ самовла́стнѡ не священнодѣ́йствовать, а҆ ра́звѣ съ позволе́нія мѣ́стнагѡ є҆пі́скопа. Тре́т. собо́ра посла́ніе. Є҆пі́скопъ, не пріе́млющій попече́нія ѡ҆ це́ркви, къ кото́рой поста́вленъ, ѿлꙋча́ется, доко́лѣ не пріи́метъ ҃ѻ҆́нагѡ, и҆лѝ доко́лѣ и҆но́й собо́ръ не постано́витъ ѡ҆б̾ не́мъ и҆на́гѡ рѣше́нія. А҆по́ст. л҃ѕ. А҆нт. з҃і. Є҆пі́скопъ, переводи́мый съ вы́сшагѡ престо́ла на ни́зшій, сохраня́етъ преимꙋ́щество пре́жде занима́емагѡ престо́ла. Шест, л҃ѳ. Мла́дшіе, по рꙋкоположе́нію, є҆пі́скопы должны̀ ѿдава́ть преимꙋ́щество ста́ршымъ. Карѳ. ч҃з. Є҆пі́скопы ма́лыхъ городѡ́въ должны̀ состоя́ть въ зави́симости ѿ є҆пі́скопѡвъ бо́льшихъ городѡ́въ. Лаод. н҃з. Є҆пі́скопъ, и҆мѣ́ющій ̾ѹ҆ себя̀ дово́льное число̀ кли́рікѡвъ, до́лженъ дава́ть и҆́хъ є҆пі́скопꙋ нꙋжда́ющемꙋся. Карѳ. ѯ҃ѕ. Рꙋкописа́ніе ѿрече́нія ѿ ̾ѹ҆правле́нія, вы́нꙋжденное ̾ѹ҆ є҆пі́скопа стра́хомъ и҆ ̾ѹ҆гро́зами, не дѣйстви́тельно. Ќѷрі́л. г҃. Є҆пі́скопъ, ѿдѣли́вшійся ѿ митрополі́та и҆лѝ патріа́рха по и҆́хъ є҆́реси, ѡ҆сꙋжде́нной ҃ѻ҆тца́ми, неви́ненъ. Двꙋкр. є҃і. Є҆пі́скопъ, ѿрѣше́нный по како́й либо винѣ̀ ѿ є҆пі́скопскагѡ дѣ́йствованія, не до́лженъ занима́ть и҆ пресвѵ́терское мѣ́сто: Четв. к҃ѳ. но є҆́жели ҃ѻ҆́нъ ѿстране́нъ без̾ вины̀, и҆лѝ низве́рженъ є҆ретіка́ми, то до́лженъ бы́ть возстано́вленъ. Трет. г҃. Четв. к҃ѳ. Є҆пі́скопъ, низше́дшій въ мона́шеское житіѐ, не до́лженъ и҆мѣ́ть а҆рхіере́йскагѡ слꙋже́нія. Премꙋ́др. в҃. Ѕ. И҆мꙋ́щество є҆пі́скопа. Со́бственное и҆мꙋ́щество є҆пі́скопа должно̀ бы́ть и҆звѣ́стно ѡ҆крꙋжа́ющымъ є҆го̀ пресвѵ́терамъ и҆ діа́конамъ. А҆по́ст. м҃. А҆нт. к҃д. Кли́ріки не должны̀ расхища́ть ҃ѻ҆́нагѡ, по є҆гѡ̀ сме́рти, Четв. к҃в. и҆ митрополі́тꙋ не позволя́ется дѣ́лать сіѐ, Шест. л҃є. хотя́ бы поко́йный не да́лъ ҃ѻ҆тче́та въ расхо́дахъ церко́вныхъ. Ќѷрі́л. в҃. Є҆пі́скопъ и҆мѣ́етъ вла́сть с. к҃а ѿда́ть своѐ и҆мꙋ́щество при сме́рти комꙋ̀ хо́щетъ. А҆по́ст. м҃. А҆нт. н҃д. Впро́чемъ не до́лженъ дѣ́лать наслѣ́дниками неправосла́вныхъ, є҆ретікѡ́въ и҆ ꙗ҆зы́чникѡвъ. Карѳ. л҃а, ч҃в.

Є҆пі́скопія. Є҆пі́скопъ до́лженъ и҆мѣ́ть попече́ніе ѡ҆ всѣ́хъ церко́вныхъ веща́хъ, и҆ распоряжа́ть и҆́ми, ꙗ҆́кѡ назира́ющꙋ бг҃ꙋ. А҆по́ст. л҃и. Земе́ль и҆ ̾ѹ҆го́дій, принадлежа́щихъ є҆пі́скопіи, ҃ѻ҆́нъ не до́лженъ продава́ть мѣ́стнымъ властя́мъ и҆лѝ и҆но́мꙋ комꙋ̀: но въ слꙋ́чаѣ и҆́хъ безполе́зности, мо́жетъ ѿдава́ть и҆̀хъ кли́рікамъ, и҆лѝ земледѣ́льцамъ. Є҆́стьли же властели́нъ, ̾ѹ҆потреби́въ хи́трость, перекꙋ́питъ зе́млю ̾ѹ҆ кли́ріка и҆лѝ земледѣ́льца: то прода́жа не дѣйстви́тельна, и҆ про́данное должно̀ бы́ть возвращено̀ є҆пі́скопіи. Седм. в҃і. Никомꙋ̀ и҆з̾ є҆пі́скопѡвъ не до́лжно стро́ить монастыря̀ для себя̀, къ разоре́нію свое́й є҆пі́скопіи, въ проти́вномъ слꙋ́чаѣ вы́строенное причисля́ется къ є҆пі́скопіи, ка́къ є҆я̀ со́бственность. Двꙋкр. з҃. Расхище́ніе є҆пі́скопіи и҆ превраще́ніе и҆́хъ въ ҃ѻ҆бынове́нныя жили́ща, подверга́етъ кли́рікѡвъ и҆зверже́нію, а҆ мона́хѡвъ и҆ міря́нъ ѿлꙋче́нію. Седм. в҃і, г҃і. Ѿ пребыва́нія є҆пі́скопа же́ны должны̀ ̾ѹ҆даля́ться. Седм. и҃і.

Є҆реті́къ, є҆́ресь. Что̀ є҆́сть є҆реті́къ; Васі́л. а҃. Є҆́ресь предае́тся а҆на́ѳемѣ. Втор. а҃. Съ є҆ретіка́ми вмѣ́стѣ не моли́ться, и҆ не ходи́ть на моли́твꙋ въ и҆́хъ сбо́рище. А҆по́ст. м҃є, ѯ҃є. Лаод. л҃г. Не до́лжно дозволя́ть и҆̀мъ присꙋ́тствовать при священнодѣ́йствіи и҆ въ моли́твахъ съ вѣ́рными, Тімоѳ. ѳ҃. ни да́же входи́ть въ до́мъ бж҃ій, є҆́жели ҃ѻ҆нѝ закоснѣва́ютъ въ є҆́реси. Лаод. ѕ҃. Не до́лжно принима́ть ѿ ни́хъ же́ртвы, А҆по́ст. м҃ѕ. ни пра́здничныхъ дарѡ́въ, Лаод. л҃з. ни благослове́нія, Лаод. л҃в. ни пра́здновать съ ни́ми вмѣ́стѣ. Лаод. л҃з. Не до́лжно ходи́ть на кла́дбища є҆ретікѡ́въ и҆лѝ въ та́къ и҆менꙋ́емыя ̾ѹ҆ ни́хъ мꙋ́ченическія мѣста̀ для моли́твъ и҆ врачева́нія. Лаод. ѳ҃. Не до́лжно принима́ть и҆̀хъ во свидѣ́тельство про́тивъ є҆пі́скопа и҆ кли́ра. А҆по́ст. ҃ѻ҃є. Втор. ѕ҃. Бра́комъ съ ни́ми не совокꙋпля́ться, ра́звѣ при ѡ҆бѣща́ніи и҆́хъ перейтѝ въ правосла́внꙋю вѣ́рꙋ. Четв. д҃і. Шест. ҃ѻ҃в. Лаод. і҃, л҃а. Карѳ. л҃. Рꙋкоположе́нные є҆ретіка́ми не мо́гꙋтъ почита́ться и҆́стиннѡ рꙋкоположе́нными. А҆по́ст. с. к҃в к҃и. Съ є҆ретіка́ми до́лжно ѡ҆браща́ться кро́ткѡ, дабы̀ тѣ́мъ привле́чь и҆̀хъ къ покая́нію. Карѳ. ҃ѻ҃з. Є҆́жели кто̀ и҆з̾ ни́хъ пока́ется при сме́рти, до́лжно принима́ть, но съ и҆спыта́ніемъ. Васі́л. є҃. Про́тивъ неи́стовства є҆ретікѡ́въ на́добно проси́ть по́мощи ̾ѹ҆ царе́й. Карѳ. р҃д.

Є҆стество̀. Два̀ є҆стества̀ во є҆ди́номъ лицѣ̀ і҆и҃са хрⷭ҇та̀. См. догма́тъ ѡ҆ двꙋ́хъ є҆стества́хъ.